Dziki sanitariusz lasu

Dzik jest dziki, ale nie jest zły. Wręcz przeciwnie, jest bardzo pożytecznym ssakiem, ponieważ ryjąc w ziemi przyczynia się do oczyszczania lasu. Dlaczego? Otóż po pierwsze spulchnia glebę a po drugie wyjada larwy i robaki, które zagrażają lasom. Przy okazji dzik nie pogardzi padliną, która zjadana przez niego nie rozkłada się dale w ściółce.

Dziki są niebezpieczne dla człowieka, dlatego jeśli zobaczymy go w lesie, lepiej powoli się oddalić. Zwłaszcza gdy spotkamy lochę z młodymi. Kiedy dzik poczuje zagrożenie ruszy do ataku a wtedy ucieczka jest dość trudna, ponieważ dziki pomimo swoich krępych gabarytów są dość szybkie i zwrotne. W miarę możliwości należy wskoczyć na podwyższenie np. drzewo, płot czy wysoki kamień.

Dziki dość powszechnie występują w Polsce a ich populacja w naszym kraju sięga około 214 tysięcy. Żyją około 10 lat. Samica jest w ciąży około 20 tygodni i wydaje wiosna na świat około 3 do 6 młodych pasiaków. Maluchy od początku rodzą się z otwartymi oczami i mają specyficzne ubarwienie w paski. Ulubioną zabawą dzika jest tarzanie się w błocie. Najbardziej aktywne są nocą, dlatego, kiedy idziemy wczesnym rankiem tym samym szlakiem możemy zobaczyć zmiany w lesie w postaci zrytej gleby, której nie widzieliśmy dzień wcześniej.

Dziki są bardzo rodzinne i żyją w stadach. Nie lubią hałasu, wręcz boją się głośnych odgłosów. Ciekawostką jest fakt, że podczas kwitnienia buków a tym samym większej ilości orzeszków bukowych przyrost dzików wzrasta. Spowodowane jest to większą ilością pożywienia. Orzeszki bukowe są ogromnym przysmakiem dla tych zwierząt.