Lis rudy jest bardzo sprytny, stąd wzięło się określenie „szczwany lis”. Jest to największy lisowaty, który zamieszkuje w Polsce. Posiada przydatną w polowaniach umiejętność pływania i skakania. W koordynacji ruchów pomaga mu gruby, długi ogon, dzięki któremu może być bardziej zwinny. Poluje często i łowi znacznie więcej ofiar niż może sam zjeść. Przykładowo, jeśli dostanie się do kurnika mógłby najeść się jedną kurą, ale w praktyce zagryzie wszystkie. Robi to dla treningu albo dla zabawy. Pokarm mięsny jest w jego diecie najważniejszy, ale uzupełnia go również pokarmem roślinnym. Żywi się głównie kurowatymi, małymi gryzoniami i gadami. Jego masa ciała waha się od 2 do 14 kilogramów.
W warunkach naturalnych żyją 3-4 lata a w niewoli mogą dożyć 14 lat. Potomstwo ma tylko samiec i samica alfa. Swoje młode wychowują w norach, kopią je same albo zamieszkują te opuszczone przez borsuki. Młode po roku są już całkowicie samodzielne i zdolne do rozrodu. Pomimo częstych wędrówek są również bardzo terytorialne. Żyją głównie w lasach, gdzie jest najwięcej pożywienia dla nich.
Szansa na spotkanie lisa rudego jest bardzo duża, tym bardziej, że są niezwykle ciekawskie i często można je zobaczyć w parkach miejskich. Do takiego spotkania raczej może dojść po zmierzchu lub nocą, kiedy są najbardziej aktywne. Podchodzić do lisa nie wolno, ponieważ wystraszony albo zaciekawiony może zaatakować. Niekiedy jest nosicielem wścieklizny, chory nie boi się człowieka a wręcz chętnie do niego podchodzi. Należy wtedy, czym prędzej uciekać, ponieważ wścieklizna jest chorobą śmiertelną dla człowieka.